wtorek, 20 maja 2014

Wel w górskim wydaniu...

Górska rzeka w nizinnym krajobrazie...

W krajobrazie polodowcowym rzeki wykorzystują wszelkiego rodzaju obniżenia, które zostają przekształcane przez płynące wody. Wel zaliczany jest to jednej z takich rzek, która na całej swojej długości łączy zróżnicowane pod względem pochodzenia odcinki.


wtorek, 13 maja 2014

Rzeźba terenu i geologia ścieżki turystycznej w G-LPK "Źródła Brynicy"

W poszukiwaniu źródeł Brynicy...


Dla zainteresowanych poszukiwaczy dziewiczej przyrody poniżej znajduje się mapa hipsometryczna z profilem terenu oraz uproszczona mapa geologiczna obszaru po którym przebiega ścieżka turystyczna "Źródła Brynicy". 

Mapa hipsometryczna okolic Bryńska





wtorek, 6 maja 2014

Majątek ziemski w Górznie...

Ruiny dworskie między drzewami...


   Dawny majątek ziemski, tzw. Gut Gorzno położony był około 2 km na południe od miasta. Zabudowania obejmowały budynek dworku ziemskiego (stan na 1909) wraz z budynkami o przeznaczeniu gospodarczym i prawdopodobną studnia na placu. Od strony zachodniej przez dworkiem znajdował się obszerniejszy plac, wskazujący na podjazd. Spisy ludności prowadzone przez państwo pruskie (Gemeindelexikon für das Königreich Preußen II) mówią o 31 mieszkańcach związanych z majątkiem. Pod względem przynależności kościelnej dworek od 1868/69 należał do kościoła ewangelickiego w Górznie, wcześniej natomiast podlegał pod Lidzbark. 



niedziela, 4 maja 2014

Zmiany krajobrazu w ciągu wieku - dwór w Miesiączkowie

Dawny dwór ziemiański...


   Wieś położna kilka kilometrów na zachód od Górzna. Pierwotnie była lokowana w miejsce gdzie dziś znajduje się park za płytą boiska. Lokowanie wsi nastąpiło w akcie biskupim na przełomie lat 1239/40 pod nazwą Mesentcowo. W 1317 roku kolejny właściciel tych ziem założył na pobliskich wrzosowiskach Nowe Miesiączkowo (Neu Mesanczkowo). Wieś składała się z 50 zagród, do których należały grunty najczęściej o powierzchni jednego łana. W okresie feudalnym we wsi istniała należąca do sołtysa karczma, od funkcjonowania której nie był pobierany czynsz. Pod koniec XVIII wieku, w 1773 roku we wsi żyło 23 rolników z rodzinami, kilkanaście lat później w 1789 już 35 gospodarzy (nazywanych bauerami). W połowie XIX wieku dobra ziemskie wchodzące w skład wsi zajmowały powierzchnię ponad 1200 ha, a sam majątek ziemski bezpośrednio należący do dworu 185 ha. W tym okresie kościołem ewangelickim do którego należała wieś było Górzno (od 1868-69) a wcześniej Lidzbark. Na początku XX wieku, w 1905-1910 roku (okres kartowania tych terenów przez pruskie służby topograficzne) wieś zamieszkiwało 750 osób. 




czwartek, 1 maja 2014

"Szumny Zdrój" okiem geomorfologa...

  "Szumny Zdrój" im. K. Sulisławskiego* jest rezerwatem leśnym założonym w 1958 roku, obejmującej częściową ochroną urozmaicony terenu na wschód i południowy wschód od Jeziora Młyńskiego. Najniższa, podmokła część rezerwatu obejmująca głęboką dolinę w południowej części rynny górzeńskiej objęta jest ochroną ścisłą. Celem powołania rezerwatu było zachowanie fragmentu lasu z rzadkimi i chronionymi gatunkami roślinności zielnej, w tym czosnkiem niedźwiedzim, wawrzynkiem wilczełyko i lilią złotogłów. Początkowa powierzchnia rezerwatu wynosiła 4,75 ha i została rozszerzona w 1981 r. do 37,16 (5,71 ha to ochrona ścisła). 

*Kazimierz Sulisławski był leśnikiem, nadleśniczym a po II wojnie światowej wojewódzkim konserwatorem przyrody w Bydgoszczy, a prywatnie przyjacielem Leona Wyczółkowskiego.

   Pod względem geomorfologicznym wybitnymi walorami krajobrazowymi odznacza się duża nisza źródliskowa w obrębie której obserwuje się wycieki, wysięki i źródła z których wody formując niewielkie strugi spływają w kierunku północnym po zatorfionej i podmokłej równinie torfowej w stronę Jeziora Młyńskiego.