piątek, 18 kwietnia 2014

Trzcin - strażnica nad Welem

Monumentalne wały ziemne...


Grodzisko w Trzcinie jest obiektem trudnym do samodzielnego znalezienia. Identyfikacja formy z map topograficznych, co można sprawdzić poniżej jest bardzo trudna. Modele laserowe rzeźby terenu prezentują zdecydowanie inny obraz tego co kryje kępa drzew powyżej zbocza doliny Welu. Samo grodzisko jest z powierzchni ziemi jest dobrze czytelne - jego powierzchnia wynosi 25 arów a wały wznoszą się na 5 metrów powyżej powierzchni terenu od strony zachodniej i przechodzą poprzez ziemny bastion (30x40 metrów) w zbocze dolinne. Od strony Welu, który daje naturalną osłonę zbocze i wał mają do 15 metrów wysokości. W podstawie wały grodziska maja 15 metrów szerokości. Wewnątrz walów, w tzw. majdanie wyróżniają się dwa poziomu morfologiczne oddzielone 2-metrowej wysokości progiem. 

Lokalizacja grodu w tym miejscu, jak wskazuje morfologia terenu i rozmiary wałów mogą być związane z ochroną dogodnej przeprawy przez rzekę Wel - jak wskazują archeolodzy na podstawie analizy rzeźby terenu (co doskonale jest widoczne na modelach) dolina rzeki ma w tym miejscu zdecydowanie łagodniejsze zbocza niż inne odcinki doliny w sąsiedztwie. Wykopaliska i weryfikacja obiektu wskazują, na istnienie pozostałości obiektów mieszkalnych, których konstrukcje były połączone z konstrukcją wałów. Wskazanie okresu funkcjonowania obiektu jest trudne z uwagi na znaczne zniszczenie stanowiska przez rabunkowe doły jakie można na nim spotkać. Na bazie tego co znaleziono, szacuje się czas istnienia warowni na okres X-XIII wiek. Sama lokalizacja zapewne nawiązuje do istnienia w tym miejscu osady plemiennej

Badania osadnictwa na terenie ziemi lubawskiej wskazują, że Trzcin, podobnie jak Nielbark (zobacz) mogły stanowić graniczne strażnice. Znaleziska jakie zostały stąd pobrane świadczą, że najprawdopodobniej są to grodziska słowiańskie, związane z ekspansją militarną i osadniczą z kierunku południowego, głównie z Mazowsza.


Źródła: Grążawski K., 2009, Ziemia lubawska na pograniczu słowiańsko-pruskim w VIII-XIII w. Sudium nad rozwojem osadnictwa, Wyd. UWM, Olsztyn
Białuński G., 2009, O zasiedleniu Ziemi Lubawskiej w okresie przedkrzyżackim w świetle źródeł pisanych i toponomastycznych, Prythenia, t.IV, Olsztyn, s. 289-320

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz