środa, 9 kwietnia 2014

Georóżnorodność Górznieńsko-Lidzbarskiego Parku Krajobrazowego

Określenie zróżnicowania abiotycznych elementów krajobrazu na obszarze G-LPK - bogactwo przyrody nieożywionej w parku...

W listopadzie 2013 roku w Borach Tucholskich odbyła się konferencja poświęcona wykorzystaniu Systemów Informacji Geograficznej w zarządzaniu obszarami chronionymi. Jednym z opracowań zaprezentowanych na sesji była numeryczna analiza zróżnicowania środowiska na terenie Górznieńsko-Lidzbraskiego Parku Krajobrazowego uwzględniająca nieożywione (abiotyczne) elementy krajobrazu.


"...Zaprezentowana analiza georóżnorodności abiotycznych elementów środowiskaumożliwiła identyfikację obszarów najbardziej i najsłabiej zróżnicowanych. W obrębie granic Parku, obszarami o największym zróżnicowaniu są strefy krawędziowe rynien polodowcowych oraz obszar północnej części parku o mozaikowatej budowie geologicznej i pagórkowatej rzeźbie terenu. W nawiązaniu do wcześniejszych eksperymentów prowadzonych na tym obszarze wyniki te pokrywają się z rezultatami szczegółowych badań georóżnorodności terenu z obszaru 
Bryńska. Z punktu widzenia metodycznego, prezentowane działania możliwe są do 
wykorzystania w obrębie dowolnego obszaru, z zastosowaniem tych samych lub innych 
źródeł danych..."




Sobiech M., 2013, Numeryczna analiza georóżnorodności w Górznieńsko-Lidzbarskim Parku Krajobrazowym z zastosowaniem narzędzi GIS [w] Systemy informacji geograficznej w zarządzaniu obszarami chronionymi - od teorii do praktyki (red. Kunz M., Nienartowucz A.)



Kilka rycin z wynikami analizy...


Ukształtowanie powierzchni G-LPK


"...Obszar badań stanowi zróżnicowany morfologicznie krajobraz młodoglacjalny, 
znajdujący się w zasięgu oddziaływania ostatniego lądolodu. Bezpośrednim i wyraźnym 

zapisem obecności lądolodu skandynawskiego w rejonie Górzna i Lidzbarka jest 

zróżnicowana i bogata w formy geomorfologiczne rzeźba terenu, będąca efektem działania 
procesów akumulacji i erozji, głównie przy udziale polodowcowych wód roztopowych. 
Pionowe zróżnicowanie rzeźby terenu jest wyraźnie bimodalne – północna część parku 
to rozczłonkowany relief o deniwelacjach powyżej 20 metrów będący w kontraście 
z południową częścią stanowiącą płaską równinę. Najwyższe wzniesienie badanego 
obszaru wznosi sie na ponad 190 m n.p.m. (Sarnia Góra), najniżej położony zaś punkt 
stanowi dno doliny Brynicy w Bartniczce..."



Wyniki analizy georóżnorodności...

"...Końcowa zbiorcza ocena zróżnicowania abiotycznych elementów środowiska wskazuje, że najwyższe noty uzyskały pola oceny w rejonie Samina, Górzna – Fiałek, Wielkiego i Małego Leźna, przełomowej doliny Brynicy, jezior Bryńskich oraz doliny rzeki Pissy między jeziorami Wierzchownia i Księte. Biorąc pod uwagę bardzo duże i duże zróżnicowanie nieożywionych elementów środowiska, cała północna część parku, obszar w rejonie rynny księskiej i bryńskiej tworzą jeden zwarty obszar wyraźnie odcinając się od centralnej i południowej jego części..."




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz