czwartek, 24 kwietnia 2014

Fortyfikacje nad jeziorem Zwiniarz...

Średniowieczne umocnienia...

Na zachodnim brzegu jeziora Zwiniarz, około 100 metrów od brzegów zbiornika na kulminacji niewielkiego wzniesienia położne jest charakterystyczne grodzisko wyniesione na 12 metrów ponad poziom wód w jeziorze. Forma terenowa o wymiarach 90 x 70 metrów w podstawie i 50 x 40 metrów w koronie wałów dominuje w krajobrazie w otoczeniu zbiornika.  Majdan grodziska podkreślony jest przez 3-metrowej wysokości wały w obrębie których brakuje obniżenia, które mogłoby sugerować funkcjonowanie bramy. Wzdłuż południowo-zachodnich zboczy formy ciągnie się listwa terenowa wznosząca się aż do korony wałów, co może świadczyć, że podejście zaczynało się nad jeziorem. W starszej literaturze wzmianki o grodzisku możemy znaleźć pod nazwą "Łążyn". Obserwując wschodnią część grodziska, widać że została zniwelowana (wszystko na to wskazuje) podczas budowy drogi i grobli nad jeziorem. Potężne obniżenie, uznawane przez niektórych badaczy za fosę w rzeczywistości przedstawia więcej cech naturalnej formy niż stworzonej przez człowieka - oryginalne, pierwotne wzniesienie znajdowało się w obrębie dna rynny polodowcowej (prawdopodobnie próg morfologiczny lub pagórek kemowy) i było naturalnie izolowane od krawędzi obniżenia. Ostre krawędzie zaznaczające się wzdłuż obniżenia od strony pola uprawnego to rolniczego przekształcenia terenu, tzw. terasa rolnicza.

Forografia: Kobyliński Z., 2010, Archeologia lotnicza w Polsce. osiem dekad wzlotów i upadków; fot. Dariusz Wach, 2002


Forografia: Śliwiński J., 1982, Lubawa: z dziejów miasta i okolic, wyd. Pojezierze, Olsztyn


Badania archeologiczne wskazują, że obiekt funkcjonował przez krótki czas w XII-XIII wieku aczkolwiek intensywnie go użytkowano o czym świadczą liczne znaleziska ceramiki i kości zwierząt.


Źródło: Grążawski K., 2002, Ziemia lubawska na pograniczu słowiańsko-pruskim w VIII-XIII w. Studium nad rozwojem osadnictwa, wyd. UWM, Olsztyn

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz